Hét Touareg Trail boek van Operatie Woestijneend

Uw exemplaar bestellen

Als u het boek bestelt op de Unibook-site hoeft u enkel de richtlijnen van de bestelling te volgen. Halverwege zal men u vragen te registreren als nieuwe gebruiker. Gewoon naam invullen, emailadres, een wachtwoordje verzinnen en klaar is kees.

Voor de mensen die niet thuis zijn in het bestellen en betalen op het internet, stuur een mailtje met uw gegevens naar boek@woestijneend.be en u zal verder geholpen worden.

Korte inhoud van het boek

Vrijdag 27 oktober 2006, Jubelpark Brussel.

'Mannen, start die motoren!' Met deze woorden schoot organisator Gert Duson de Lede Lenser Touareg Trail 2006 op gang. De 18 teams ontstoken de oude motoren van hun 2CV's voor de reis van hun leven. Op papier klonk deze trans-Sahara alvast veelbelovend: van Brussel naar het Italiaanse Genua, de oversteek van de Middellandse Zee, acclimatiseren in Tunesië en de doorsteek van de Libische Sahara, de loodzware Ténéré-woestijn van Niger (nog nooit door een 2CV bedwongen), via het prachtige Sahel-landschap van Burkina Faso tot de broeierige tropen van Benin. Gedreven door adrenaline doken de avonturiers de Brusselse avondspits in, om een maand later te eindigen op de witte palmstranden van Grand Popo, Benin. Al na een uur bleek dat het avontuur niet van een leien dakje ging verlopen, wat het alleen maar interessanter maakte. Hoe goed je ook mag voorbereid zijn, 1 belangrijke factor zal je altijd moeten ondergaan zoals het komt; Afrika zelf! Ook al hebben de avonturiers de eindstreep gehaald, het scenario van deze editie van de Touareg Trail overtrof ieders wildste fantasie en zal zich nooit meer herhalen in de toekomst. Kristof Claeys van team Woestijneend bundelde het memorabele verhaal samen in 'C'est l'Afrique, Monsieur!'

Veel leesgenot!
Kristof Claeys

C'est l'Afrique, Monsieur!

De titel van het verhaal is een populair gezegde, die de inwoners van het donkere continent vaak gebruiken. Het omvat een beetje vanalles. De titel bewijst dat Afrika een bodemloos vat vol verrassende wendingen en onvoorziene omstandigheden is, maar is tevens ook het antwoord op de vraag 'waarom' die je stelt als er weer eens iets fout loopt. Velen kunnen de absurde toestanden in Afrika niet aan en beslissen dat dit continent niet hun ding is. Maar wanneer je bij elke situatie je kan berusten met 'C'est l'Afrique, Monsieur!', wil je nergens anders meer naar toe! Enkele van de strafste wendingen die te lezen zijn in 'C'est l'Afrique, Monsieur!':

Anecdotes

• team Pentax, die even buiten Brussel de motor van hun 2CV opblies
• het team van Jim, met de bekende zangers Fred Di Bono en Nikolas Vanderveken, arriveerden pas een   half uur voordat de ferry het anker lichtte in de haven van Genua
• aan de grens Tunesië-Libië, geraakten de autoriteiten het gele injectieboekje van Kristof kwijt. Omdat hiermee de verplichtte inentingen niet konden bewezen worden, zou hij eigenlijk Benin niet meer binnen mogen.
• aan diezelfde grens werd team Dafra Pharma, met de Beninese broers Kader en Landrye, toegang tot Libië verboden, waar ze na 3 dagen wachten om onbegrijpelijke redenen wel verder mochten rijden.
• verrast worden door een uiterst zeldzame regenbui
• aan de grens Libië-Niger werd aan het hele konvooi doorgang verboden. Met 300km in de omtrek niets dan zand zijn de avonturiers 8 dagen lang 'gegijzeld' geweest, tot ze uiteindelijk verplicht werden om 1000 km terug te keren naar het noorden. Einde van de Trail!
• Via een dubieuze generaal, is iedereen in de buik van een versleten Russisch cargovliegtuig door een geheime nachtvlucht toch in Niger geraakt.
• geveld geraken met uitdrogingsverschijnselen in de hel van Burkina Faso
• ontmoetingen met voodoopriester in de mistige heuvels van Benin